Roy Möehring, 25 januari 2008
28 januari 2008
Verslag 1e Internationale Race Weekend in Eben, Roy Möehring (1999)
Na een hele dag rijden komen mijn vader en ik aan in Eben, we slapen dit keer op een boerderij. De koeien en de geiten maken een hoop lawaai en het stinkt.
Op donderdag staan we om half negen bij de lift, we gaan lekker skiën,
vandaag nog zonder palen. De sneeuw is goed, we zijn met 17 kinderen.
Op donderdag staan we om half negen bij de lift, we gaan lekker skiën,
vandaag nog zonder palen. De sneeuw is goed, we zijn met 17 kinderen.
Skiën gaat lekker en ‘s middags eten we boven in de hut schnitzel met patat.
De sneeuw wordt zachter en Sigi en Manfred stoppen ermee. ’s Avonds eten we
met een groep bij de Ark van Noah, Ferry en Rick zijn er ook bij , lekker lachen.
Op vrijdag trainen we reuzen-slalom met palen, we doen ook oefeningen
met starten en over heuveltjes skiën. Eén keer val ik hierbij maar het doet niet zeer. Iemand skiet tegen Rick aan en Kylian en Raphael botsen tegen elkaar maar het valt mee. We gaan naar de Herman Maier winkel in Flachau, ik krijg een grote poster voor op mijn kamer.
Zaterdag is de wedstrijd en ‘s ochtends ben ik zenuwachtig.
Er zijn heel veel kinderen uit allemaal landen, Sigi heeft mijn ski’s geslepen en ze zijn heel scherp, ik ga verkennen op mijn andere ski’s. De kleintjes moeten niet bovenaan starten maar ergens in het midden. In mijn groep skiën 19 kinderen,
bijna allemaal Oostenrijkers, iemand uit Tjechië en natuurlijk Oscar en Raphael.
Ik heb startnummer 32 en ben de laatste van mijn groep. Ik vind het goed gaan
en papa staat aan te moedigen. De omroeper zegt dat ik 4e ben, maar Raphael zegt dat ie een poortje heeft gemist. Misschien heb ik wel een beker.
De sneeuw wordt zachter en Sigi en Manfred stoppen ermee. ’s Avonds eten we
met een groep bij de Ark van Noah, Ferry en Rick zijn er ook bij , lekker lachen.
Op vrijdag trainen we reuzen-slalom met palen, we doen ook oefeningen
met starten en over heuveltjes skiën. Eén keer val ik hierbij maar het doet niet zeer. Iemand skiet tegen Rick aan en Kylian en Raphael botsen tegen elkaar maar het valt mee. We gaan naar de Herman Maier winkel in Flachau, ik krijg een grote poster voor op mijn kamer.
Zaterdag is de wedstrijd en ‘s ochtends ben ik zenuwachtig.
Er zijn heel veel kinderen uit allemaal landen, Sigi heeft mijn ski’s geslepen en ze zijn heel scherp, ik ga verkennen op mijn andere ski’s. De kleintjes moeten niet bovenaan starten maar ergens in het midden. In mijn groep skiën 19 kinderen,
bijna allemaal Oostenrijkers, iemand uit Tjechië en natuurlijk Oscar en Raphael.
Ik heb startnummer 32 en ben de laatste van mijn groep. Ik vind het goed gaan
en papa staat aan te moedigen. De omroeper zegt dat ik 4e ben, maar Raphael zegt dat ie een poortje heeft gemist. Misschien heb ik wel een beker.
Megan is bij de meisjes 4e geworden. Boxie gaat heel snel en wint in haar groep. Ferry gaat ook heel hard en wordt 5e, Max valt maar gaat toch door. Hij moet huilen maar ik probeer hem te troosten. Vlug moet ie alweer lachen. Jesse, Sebastiaan, Rick, Adriana, Jesse, Evelien, Randy, Mitch en Duncan doen allemaal heel erg hun best maar ik weet niet meer op welke plaats ze eindigen. We moedigen elkaar allemaal aan.
Bij de prijsuitreiking krijg ik een mooie beker voor de 3e plaats, ik ga hem op school laten zien. Het was een leuke wedstrijd en volgend jaar doe ik weer mee.
Bij de prijsuitreiking krijg ik een mooie beker voor de 3e plaats, ik ga hem op school laten zien. Het was een leuke wedstrijd en volgend jaar doe ik weer mee.
Roy
